Hugo de Grootschool, les aan asielkinderen

 

Taal Taal Taal

 

In mei 2016 startte de Hugo de Grootschool met onderwijs aan kinderen van asielzoekerscentrum Elderveld. Het gros van de kinderen is gevlucht uit het gewelddadige Syrië, maar ook uit bijvoorbeeld Eritrea, Irak en Iran. “Ze komen in Nederland te wonen, dus leren we ze taal, taal, taal”, zegt Ans Lips, directeur van de school. “En verder lezen en rekenen We stomen ze klaar om naar reguliere scholen door te stromen.”

 

 

Achmed, een ukkie van een jaar of zes, staat stilletjes met een rugzakje om de schouders in de deuropening. Het is zijn eerste dag hier. Hij doet het tasje niet af. Hoeft ook niet van de juf. Hij mag het omhouden zo lang hij wil. Daar zitten zijn spulletjes in. Het rugzakje geeft een gevoel van veiligheid. En pas als je je veilig voelt, kun je leren.

Het zegt veel over de kinderen die hier via AZC Elderveld terechtkomen. Van een aantal kent Ans Lips wat achtergrond, maar veel details niet. “Je weet niet wat ze hebben meegemaakt. Een gevaarlijke overtocht in bootjes, oorlogsgeweld, doden om zich heen. Sommigen hebben nog nooit een school gezien. Anderen weer wel. Je kunt ze niet over een kam scheren. Maar we houden geen rekening met hun achtergrond. Wat we wel doen is ze een dagelijkse, veilige structuur bieden. Elke dag volgen we precies hetzelfde schema.”

 

Genieten van eigen naam

Dat schema hangt aan de muur. In de kring. Woordenschat. Fruitpauze. Buiten spelen. Lunch. Buiten spelen. In de kring. In de bus. Naar huis. Elke dag hetzelfde. Anders raken ze in de war. Velen spreken immers nog geen woord of nauwelijks Nederlands. Dan bieden zekerheid en  structuur  houvast en veiligheid. Ans: “Je ziet ze genieten van een eigen stoel waar hun naam op staat!”

Intussen wordt hard gewerkt aan uitbreiding van de woordenschat. Ans: “Elke week staan nieuwe woorden centraal, met bepaalde thema’s. Bijvoorbeeld kleur en winkel. Blauwe bekers, oranje borden, gele kaas. Woorden, woorden, woorden, daar gaat het om. Die moeten ze leren. Want de woordenschat ontbreekt.” Kinderen die Latijnse letters kennen hebben dan een voordeel. Dat heeft ook een grappige kant. “Je staat er versteld van hoe snel die kunnen lezen. Ze lezen een boek voor, maar weten niet wát ze lezen.”

 

Soms in één keer weg

In totaal zo’n vijftig kinderen zitten er op de Hugo de Grootschool. Dit aantal groeit niet, want meer vluchtelingen kan AZC Elderveld niet herbergen. De kinderen krijgen les van vijf onderwijzeressen, 2 fulltime 3 parttime. Die hebben een speciale Nederlandse taalopleiding gedaan (NT2). Naast taal, taal, taal en lezen, krijgen de kinderen ook rekenen, gym en zwemmen.

De kinderen blijven niet op de Hugo de Grootschool tot ze ‘klaar’ zijn. “Sommigen komen maar twee weken, anderen blijven een jaar. Dat kan opgerekt worden tot twee jaar. Maar soms zijn ze in één keer weg. En als ze weg zijn, zien we ze nooit meer terug. Soms hou ik mijn hart vast. Misschien gaan ze wel naar Scherpenzeel of Leerdam. Wat hebben ze daar voor kennis van deze specifieke leermethode van taal?”

 

Verschil Hugo de Grootschool en Paulusschool (zie hier)

 
De kinderen die de Hugo de Grootschool bezoeken komen van asielzoekerscentrum (AZC) Elderhoeve. Alle kinderen zijn vluchtelingen. Ze hebben een verblijfsvergunning en zijn in afwachting van een woning ergens in Nederland. Wordt die woning gevonden dan vertrekken de kinderen naar die woonplaats en komen ze daar op school. Geheel afhankelijk van wanneer ze een woning krijgen toegewezen, blijven ze soms een jaar, en soms korte tijd op de Hugo de Grootschool.
De kinderen die de Paulusschool bezoeken hebben ook een verblijfsvergunning. Het zijn deels vluchtelingen, maar ook kinderen die naar Nederland zijn gekomen in het kader van gezinshereniging of die meegingen met hun ouders die hier werk hebben De kinderen op de Paulusschool hebben al een vaste woonplek in Arnhem(-Noord). Ze zijn dus een fase verder dan de asielzoekers op de Hugo de Grootschool, die nog in een AZC wonen.