'Een goeie plaat zet ik op Facebook'

Wijkbewoner Willem Verbeten

 

Hij werkte als machinebankwerker. Was activiteitenbegeleider in het ziekenhuis. Bracht post rond. En raakte arbeidsongeschikt. Tegenwoordig is Willem Verbeten (64) vrijwilliger in De Kansenfabriek, waar hij mensen onder andere wegwijs maakt op de computer. Daarnaast gaat hij graag met zijn fotocamera op stap. ‘Het leukste vind ik natuurfotografie.’

 

Hij woont al jaren in Het Broek, maar nee, een echte Arnhemmer is hij niet. Oorspronkelijk komt hij uit Westervoort. ‘Mijn over-over-grootvader was wel een echter Ernemmer. En een echte communist. Lenin, Marx. Hij streed voor de arbeiders, die hadden het toen niet zo best. Dat zit nog wel een beetje in mij. Ik ben lid van de SP, met acties gericht op de rijken. Maar geen Mao meer hoor…!’

Van huis uit is Willem machinebankwerker, bij Thomassen in De Steeg, later bij scheepswerf De Hoop in Lobith. ‘Ik werd vanuit de ‘revolutie  in de jaren zestig’ deze kant opgestuurd. Een mooi beroep, maar naarmate ik ouder werd wilde ik verder. Nieuwe dingen doen.’

 

Ommezwaai

Op zijn veertigste maakte hij een grote ommezwaai. Naar de zorg. ‘Dat heeft me altijd al gelegen, dus ben ik gaan solliciteren. Bij een ziekenhuis. Ik volgde een opleiding en werd afdelingsassistent, een van de eersten als man.’

‘Dóórleren was normaal in die functie. Anders kun je niet verder.’ Het werd sociaal pedagogisch werk (SPW). Willem werd activiteitenbegeleider.  ‘Spelletjes doen met patiënten, verhalen vertellen over WOII, diashows over vogels, schilderen. Als het maar iets was dat ze prikkelde of aanzette om iets te doen.’

Helaas belette zijn rug hem om verder te werken. Maar stilzitten is niks voor hem. Willem pakte een oude hobby op: fotografie. ‘Deed ik vroeger ook al. Analoog. Zelf ontwikkelen. Zwart-wit. Ik had een eigen doka. Was lid van een fotoclub.’

Van automatisch fotograferen moet hij niet veel hebben. ‘Dan bepaalt het toestel wat is voorgeprogrammeerd. Nee, geef mij maar handmatig.  Dan heb je meer keuzes. Met belichting, scherpte, ISO, dat soort dingen. Een beetje als kunstvorm. Met perspectief, lijnenspel, spelen met diafragma’s.’

Bij natuurfoto’s ligt zijn hart. ‘De natuur is prachtig. Bossen, bomen, bloemen, bijtjes. Als er een goeie plaat tussen zit, zet ik ‘m op Facebook.’  Ook maakt hij reportages voor de SP.  En natuurlijk in de wijk.  Van het Winteravondfeest, activiteiten bij De Blokhut, Broek in de Pan, Theater De Plaats. ‘Ik maak dan foto’s voor groepen die het niet te breed hebben. Voor een boekenbon.’

 

Veilige omgeving

En dan is er nog de Kansenfabriek, waar hij werkt als vrijwilliger. ‘Met name in communicatiebeheer; stukjes of foto’s op Facebook zetten. En mensen wegwijs maken op de computer. Basisdingetjes.’ Maar vooral is de Kansenfabriek voor de sociale contacten. En heel belangrijk daarbij: ‘Hier kun je vrijuit praten in een veilige omgeving.’